Pup Kyra 

Hoe gaat het nu met Kyra

8 augustus 2011 - Inmiddels is Kyra ongeveer 4,5 maand bij ons en niet meer weg te denken. Ze is dikke maatjes met onze honden Senna en Sintra en heeft inmiddels ook al menig ander (honden)hart gestolen.

In mei zijn zowel wijzelf als de honden een week met vakantie geweest, wij naar Zweden en de honden naar Esther. Esther heeft een pension waar de honden niet in hokken zitten, maar gewoon lekker in huis. Ze gaat elke dag ongeveer 2 uur lopen met de honden in het bos en bij huis heeft ze een ruimte zo groot als een voetbalveld afgezet waar de honden heerlijk kunnen rennen en spelen met elkaar.

Voor Kyra was het de 1e keer (voor onze andere 2 honden al de 2e keer) maar ze heeft zich perfect aangepast. Wel was ze helemaal bekaf na deze week, zoveel spelen en zo weinig slapen. Net een kind wat op kamp is geweest.

Afgelopen maand zijn we verhuisd naar een plek waar de honden meer ruimte hebben, ze kunnen nu bij mooi weer gewoon lekker achter het huis bivakkeren en voor aan de weg is een sloot waar ze fijn in kunnen zwemmen.

Zodra Kyra water ziet is ze niet meer te houden. Het is de grootste waterrat van alle 3 en zwemmen kan ze als de beste. Als je een stok in het water gooit, loopt ze eerst een paar passen over het water, zo hard gaat ze, en vervolgens zwemt ze enorm hard om maar als 1e bij de stok te zijn.

Met de buurhonden (2 witte herders) is ze ook goed bevriend, de kleinste van deze 2 heeft net zoveel energie als Sintra en Kyra en ze gaan dan ook een aantal dagen per week bij elkaar spelen.

Inmiddels is Kyra ook gewend aan de paarden rondom het huis en andere katten. Ze groeit ook nog steeds, maar ze zal denken wij nooit het formaat van een gewone labrador krijgen maar wel de kracht, zoals we nu al vaak merken. Op de puppycursus is ze natuurlijk de oudste hond (maar zeker niet de grootste) en doet ze het erg goed. Wat dat betreft is het wel een echte labrador, want ze doet alles voor eten.

Kyra is nog steeds een enorme knuffelhond, het liefst klimt ze bij je op schoot zodra je op de bank zit en als een van onze andere honden bij ons komt, volgt zij direct er achter aan om in de oren van de honden te gaan bijten (hoezo jaloers...).

We zijn nog steeds super blij met Kyra!
Paulo en Janita

       

naar boven 


Kyra's eerste zwemles

21 maart 2011 - Het is nu een week geleden dat wij het geweldige bericht kregen dat Kyra bij ons mocht komen wonen.
Het was een hele moeilijke keuze geweest volgens José en dat geloof ik graag. Wie wil zo’n mooie lieverd nou niet een mooi leven geven waarin ze gewoon lekker hond kan zijn.

Het gaat ontzettend goed met onze andere 2 labradors, Sintra onze zwarte van 1.5 jaar heeft in Kyra echt een speelmaatje gevonden en hierdoor heeft Senna onze bruine van 4 jaar iets meer rust gekregen.

Als Kyra moe is, meldt ze zich bij de bank om daar lekker tegen je aan te kruipen om even een dutje te doen.

We nemen Kyra overal mee naar toe, om haar aan zoveel mogelijk dingen te laten wennen, het autorijden is geen probleem, ze gaat lekker liggen slapen.

 

Zaterdag zijn we met de 3 honden naar het Heerdestrand geweest en dit was groot feest!

De eerste stapjes in het water was nog even wennen, maar zoals een echte labrador duurde het maar even totdat ze tot haar buik in het water liep.
Ze ging zelfs met haar hoofd onder water om de stok die erin lag te pakken.

Inmiddels is ze ook redelijk vriendjes geworden met de katten die ze in het begin alleen maar aan het uitdagen was.

Het is echt een heerlijk ondeugend en intelligent hondje die niet met zich laat sollen en goed aangeeft wat ze wel en niet wil. Ze heeft al menig hart gestolen van de mensen die haar zien.

Wij zijn echt ontzettend blij dat wij haar een “nieuw, liefdevol huis” mogen geven. We houden jullie op de hoogte van de ontwikkelingen.

naar boven 


Kyra heeft een nieuwe familie

16 maart 2011 - Afgelopen zondag hebben we dan uiteindelijk de laatste bezoekjes met Kyra en de twee Portugese broertjes gedaan. Kyra heeft het weer prima naar haar zin gehad, evenals de twee broertjes Basu en Nanu, en wij werden ook weer hartelijk ontvangen. Eerst kwamen we aan bij een hele lieve familie met een heleboel stoere Chihuahua's. Kyra vond het erg leuk om ze uit te dagen en het was dan ook een heleboel kabaal. Kyra heeft ook nog een heel mooi halsbandje gekregen, wat haar ook erg mooi staat.

Van de Chihuahua's kwamen we terecht bij 5 Ierse- Engelse Setters. Dat was lekker rennen met zijn allen want daar was ruimte genoeg voor. De broertjes kregen er niet genoeg van en Kyra deed dapper mee maar viel uiteindelijk bijna ter plekke in slaap. Van zo'n huisje droomt menig hondje en natuurlijk ook van zulke baasjes, die zelfs alle honden mee op vakantie nemen.

En toen moest er een besluit worden genomen. Kyra zou in haar pootjes mogen klappen, ongeacht bij wie van deze mensen ze zou mogen wonen. Maar ideaal was toch wel een plekje waar ze voldoende rust zou krijgen maar waar ze toch ook leuke vriendjes zou hebben om mee te spelen en tegen aan te kruipen.

Aan de andere kant is ze wel een karaktertje en houdt ze wel van een beetje uitdagen en op zo'n pupje zit ook niet iedere hond te wachten. Daarom hebben we uiteindelijk in gezamenlijk overleg met Kyra besloten dat zij het allerliefst oud wil worden bij de allereerste mensen en hondenvriendjes waar we op bezoek waren.

Overal waar we kwamen was het voor haar een feestje. Maar het was wel heel leuk om te zien hoe lief ze werd verwelkomd door de eerste twee labradors waar we op bezoek kwamen. Zij hadden wel zin in zo'n brutale kleine soortgenoot. Ze leek er meteen bij te horen. En daarom ging Kyra afgelopen maandag naar haar nieuwe familie in Dalfsen. Zij en de Portugeesjes werden weer even hartelijk begroet als bij het eerste bezoek en niet te vergeten door haar nieuwe baasje en bazinnetje.

         


Na ongeveer 1,5 uur was ze al behoorlijk moe en werd het tijd om afscheid te nemen.

Na nog een laatste knuffel liet ik haar met alle vertrouwen, maar met pijn in mijn hart, achter. Ik hoorde haar nog even piepen en ze keek een beetje verbaasd, maar de volgende ochtend kreeg ik gelukkig meteen een berichtje dat alles heel goed was gegaan die avond en nacht. Volgende week horen we van haar nieuwe familie hoe het verder is gegaan met haar deze week.

naar boven 


Kyra kan kiezen waar ze wil gaan wonen

8 maart 2011 - Vorige week was Kyra weer drie keer bij de dierenarts. De eerste keer was ze er met haar twee nieuwe Portugese jonge vriendjes en toen onderzocht de dierenarts ook Kyra gelijk maar.


Omdat Kyra zwaar ademde en haar longen niet schoon klonken moest ze terugkomen om een foto van haar longen te laten maken. De foto maken vond Kyra helemaal niet fijn! Protesteren dat ze deed, met als gevolg een heleboel mislukte foto's. Gelukkig viel het resultaat mee en was er alleen nog een restant te zien van een longontsteking of/en kennelhoest.

Vorige week is er ook nog een dierenarts op bezoek geweest die zich het lot van Kyra had aangetrokken en aanbood om ook eens naar haar te kijken. Hij was heel tevreden over hoe ze er nu uit ziet.
Hij vermoedde dat haar blaasontsteking het gevolg was van verstopte anaalklieren, en dit bleek ook het geval te zijn. Hij adviseerde om voorlopig iedere twee weken hiernaar te laten kijken omdat ze anders chronisch blaasontsteking zou kunnen houden.

Gelukkig had Kyra niet zoveel in de gaten omdat de dierenarts bij haar op bezoek was. Ze werkte zelf heel goed mee door nog een plasje op het tapijt te doen zodat hij een testje kon doen. Hieruit bleek dat ze geen ontsteking meer had. Maar met de dierenartsen, hoe aardig ook, heeft ze het helemaal gehad. Ze begint al te mopperen als ze in de wachtkamer zit, dan piept en klaagt ze alles bij elkaar. We wachten nu alleen nog op de uitkomsten van het ontlastingsonderzoek in Utrecht.

Ondertussen groeit Kyra lekker door en wordt ze al een behoorlijk bolletje. Ze is te zwaar om te dragen. Eten is dan ook haar favoriete bezigheid. Ze geeft een speciale voorstelling met dans en zang als het etenstijd is. En heeft ondertussen al heel wat geproefd als ik even niet op haar let en ze vindt alles lekker. De andere honden kijken vol verbazing naar de brutaliteit van dat kleine monstertje. Maar ze is zo snel dat ze niet eens de tijd hebben om een graantje mee te pikken.

Ondertussen zijn alle mensen die interesse in Kyra hadden om haar een goed thuis te geven benaderd en afgelopen zondag is Kyra al bij twee families op bezoek geweest. Haar Portugese vriendjes gingen ook gezellig mee. Dat was wel een leuk avontuur. Hele aardige mensen en honden. Dat wordt nog een hele moeilijke keuze. Op de terugweg hebben ze heerlijk geslapen en weer thuis sliepen ze na het eten gewoon weer door.

Het is goed om te zien dat Kyra zich overal op haar gemak voelt, dat maakt het wel makkelijker om straks afscheid van haar te nemen.

De Portugese broertjes hebben zich ook prima vermaakt. Ik kon nu ook duidelijk de verschillende karakters zien van de twee broertjes. De grootste is duidelijk de stoerste en de drukste. Hij heeft heerlijk gespeeld met de Labrador van de eerste familie waar we voor Kyra waren en was bijna niet moe te krijgen. De kleinste van de twee wilde alleen op schoot zitten en is een echte knuffelhond, die de kat een beetje uit de boom kijkt.

Mat en Manuel zijn inmiddels omgedoopt tot Basu (de grootste) en Nanu. Deze twee lieve onafscheidelijke broertjes zoeken ook nog samen een lief baasje.

Kyra vond ook alle drie de labradors die ze bij de bezoekjes gezien heeft erg leuk. Ze was wel eerder moe en bij het tweede gezin wilde ze alleen nog de kluifjes van de labrador waar ze op bezoek was opeten. Niet erg beleefd, en daarna heeft ze ook nog de voetbal stuk gebeten.

Ze doet zich in ieder geval niet anders voor dan dat ze is. Aankomende week hopen we de rest van de mensen te bezoeken die Kyra willen adopteren.

naar boven 


Kyra heeft nieuwe vriendjes

23 februari 2011 - Met Kyra gaat het de goede kant uit. Ze heeft twee nieuwe vriendjes, hierover later meer. Ze gebruikt nog antibiotica en er is nog een ontlastingonderzoek gaande. Uit de bloeduitslag kwam dat haar schildklier gelukkig goed werkt.

Ondertussen zijn alle mensen die haar willen adopteren benaderd en gaan wij zo snel mogelijk afspraken maken om met Kyra op bezoek te gaan.

Kyra is nog steeds niet een pup zoals een pup hoort te zijn. Ze is snel moe en ze wil buiten maar hele kleine stukjes lopen. Dan gaat ze eerst een beetje klagen en piepen en als daaraan geen gehoor wordt gegeven begint ze aan haar imitatie van een wolf. Omdat ze natuurlijk een beetje verwend is, omdat ze zo ziek was, wil ze erg graag haar zin doordrijven en omdat ze dat ook heel goed verbaal kan, geef ik daar niet altijd gehoor aan.

Maar als ze niet wil lopen is dat duidelijk geen aanstellerij. Volgens de dierenarts is dit groeipijn.
Om andere dingen uit te sluiten gaan we nog een röntgenfoto laten maken.

Sinds zondag heeft Kyra nog meer gezelschap gekregen, twee opvangpupjes uit Portugal. Dat was meteen feest en heel veel spelen, met als gevolg dat ze de volgende dag allemaal erg moe waren.

Kyra is meteen wel zo verstandig om zelf aan te geven wanneer ze wel of niet bij de pupjes wil. Het verschil in energie is wel heel duidelijk te zien met de andere pupjes, ze speelt maar een paar maal per dag met ze en de rest van de dag wil ze op schoot kruipen zodra ik ga zitten, en dan kruipt ze het liefst in mijn nek om lekker te gaan slapen, niet erg handig maar wel heel lief.

De pupjes zijn twee weken ouder dan Kyra. Het zijn twee jongetjes maar het lijkt meer een pup met 8 benen en twee hoofden, want ze lijken wel aan elkaar geplakt. De één doet niets zonder de ander. Ik vang ze op voor de Stichting APF Abandoned Pets Foundation.

De moeder van Manuel en Mat is een kruising labrador en naar de vader is het gissen. Zij is zwanger gered uit het dodingsstation door een vrijwilligster in Portugal en is daar bevallen op 10-10-'10 van 5 pups.

De broertjes zijn nog maar kort in Nederland en ze liggen dan ook het liefst tegen de verwarming. Ze zijn nog erg timide en alles is nog nieuw voor ze. Een beetje aandacht maakt ze al heel blij, dan kwispelen ze van kop tot staart. Ze willen ook heel graag samen een warm eigen plekje.

Bel of mail voor informatie via Comité Dierennoodhulp (dierennoodhulp@hotmail.com) telefoon: 06 - 40709218 .

Of via de Stichting APF. www.abandonedpetsfoundation.nl
Hier is ook het verhaal van mama Maria Bianca te lezen bij "Geplaatste dieren".

naar boven 


Kyra weer bij de dierenarts

16 februari 2011 – Gisteren had Kyra een afspraak bij de dierenarts. Ze is weer uitgebreid onderzocht. Allereerst moest ze op de weegschaal.

Wat al was opgevallen was haar enorme eetlust, ze maakt er tegenwoordig een hele voorstelling van als het etenstijd is. Kyra weegt nu maar liefst vijf kilo en tweehonderd gram! Toch mooi drie kilo aangekomen vanaf de dag dat ze bij ons kwam. Kyra, die inmiddels ruim 15 weken oud is, begint er nu pas uit te zien als een labrador pup, maar dan één van ongeveer negen weken.

Daarna werd Kyra’s urine onderzocht. Kyra drinkt nog altijd erg veel, maar plast wat minder vaak kleine plasjes in huis. Helaas blijkt uit het urineonderzoek dat zij nog altijd ontstekingscellen heeft in de urine waarvan niet duidelijk de oorzaak gevonden kan worden, daarom moet ze weer een tijdje aan de antibiotica. 

In huis is Kyra een speels, eigenwijs en vrolijk hondje, maar als ze 5 minuten buiten loopt begint ze te klagen en te piepen en wil ze gedragen worden. Toen de dierenarts tijdens het onderzoek licht op haar voorpootjes drukte moest ze weer erg piepen.

Waarschijnlijk heeft Kyra last van enostosis (groeipijnen). Wat inhoudt dat ze door grote inname van calcium verminderde activiteit van botresorberende cellen heeft dat leidt tot een gestoorde groei van het kraakbeen in groeischijven en gewrichten. Dit wordt als oorzaak gezien van respectievelijk nauw-gebleven voedingskanalen (waardoor stuwing in het bot optreedt = enostosis). Deze vorm van enostosis zou door verlaging van de calcium opname mogelijk voorkomen kunnen worden en indien inmiddels opgetreden, de behandeling kunnen ondersteunen.
Kyra mag daarom alleen nog maar puppybrokjes krijgen en buiten doen we het rustig aan en zal ze vooral lekker vanuit haar rugtas de wereld mogen bekijken.

Ook werd er weer bloed afgenomen bij Kyra uit haar halsslagader voor een biochemisch bloedonderzoek. Dat kon ze zich nog wel goed herinneren van de vorige keer, want ze werd heel bang en spartelde erg tegen toen het bloed moest worden afgenomen.
Ze moest dan ook echt even van de schrik bijkomen nadat dit gebeurd was. Gelukkig was alles weer snel vergeten met een kluifje als troost.

         

Ook is er nog een verdenking van een slecht werkende schildklier en wordt hiervoor nog wat bloed naar Utrecht opgestuurd. Uit het biochemisch bloedonderzoek bleek dat het eiwitgehalte sterk was toegenomen. De opname is nog altijd niet voldoende, maar wel al een stuk beter dan bij het vorige onderzoek in Utrecht. De dierenarts was over het algemeen zeer hoopvol gestemd over Kyra’s ontwikkeling op dit moment.

We wachten nog even op de uitslagen van het bloed- en ontlasting onderzoek uit Utrecht. Hopelijk valt ook dit allemaal mee. We zijn heel blij met deze mooie resultaten voor Kyra. Als de resultaten uit Utrecht binnen zijn is het voor ons duidelijk of hier nog consequenties uit voortkomen voor haar toekomst.

Zoals het er nu naar uitziet valt het allemaal erg mee voor Kyra.. Ze was in een zo'n ernstig slechte toestand toen wij haar opvingen dat ze heel sloom en soms apathisch leek. Door de waarden in haar bloed die op een levershunt wezen zagen wij het in het begin best zwaar in. Waarschijnlijk toch vooral door een heel slecht begin bij een broodfokker die eindeloos fokt met dezelfde moederhond en geen geld besteedt aan goede voeding is ze ondervoed aan naïeve kopers verkocht.
Als het er zo gunstig uit blijft zien kan ze binnenkort geadopteerd worden. Gelukkig hebben zich al een aantal mensen bereid verklaard haar te willen adopteren, met de eventuele extra zorg die zij nog nodig zal hebben. Daar zijn wij aan één kant heel blij mee, maar natuurlijk zien we er ook erg tegenop om afscheid van dit bijzondere meisje te moeten nemen. Maar allereerst wachten we samen met Kyra nog de uitslagen af van de onderzoekjes.

naar boven 


Kyra wacht geduldig

8 februari 2011 - Kyra wacht geduldig op de uitslagen van een aantal testen. Haar ontlasting van drie dagen is naar het laboratorium in Utrecht verstuurd. Daar wordt nu onderzocht hoe het komt dat Kyra zo weinig eiwitten opneemt. Ook krijgt ze nu een antibioticakuur voor haar blaasontsteking. De antibiotica lijkt goed aan te slaan, want ze doet veel minder plasjes in huis. Aan het einde van deze week gaat ze weer naar de dierenarts om haar urine op ontstekingscellen te controleren, om bloed af te nemen en nog een leishmania test te doen.




Ondertussen is ze al aardig gewend aan haar nieuwe leventje. Ze is een slim hondje en ze weet erg goed wat ze wil. Als het om eten gaat is ze haantje de voorste. Ze eet alsof ze van plan is om een Deense dog te worden. Ze is gelukkig ook iets zwaarder geworden.

Ze wandelt samen met haar huisgenoten kleine stukjes, want ze is het snel zat. Dan krijgt ze het koud en moppert en piept ze tot ze weer lekker vanuit haar rugzakje de wereld kan bekijken. Omdat ze het zo snel koud krijgt heeft ze buiten een warm jasje aan. Thuis zit ze het liefst op schoot en kauwt als een echte pup op alles wat ze tegenkomt. Hopelijk weten we eind van deze week meer over haar toestand.

naar boven 


Eerste uitslagen van onderzoek

Maandag 31 januari 2011 – Vanmiddag heeft de leverspecialist uit Utrecht naar Comité Dierennoodhulp gebeld met de uitslagen van de onderzoeken die bij Kyra zijn gedaan. Duidelijk is dat Kyra geen levershunt heeft. Ook duidelijk is dat zij veel te weinig eiwitten in haar bloed heeft; het albuminegehalte is veel te laag. Mogelijk verliest zij ergens in haar lichaam de eiwitten uit haar voeding of kan ze die niet goed opnemen.

Uit het urineonderzoek komt in ieder geval naar voren dat het gelukkig niet de nieren kunnen zijn die daar de oorzaak van zijn. Het gevonden eiwitpercentage daarin is heel normaal. Wel heeft men in de urine veel witte bloedcellen (ontstekingscellen) gevonden. Mogelijk is een blaasontsteking de oorzaak dat zij veel witte bloedcellen in haar urine heeft. Dat zou heel goed mogelijk kunnen zijn want Kyra doet in huis veel kleine plasjes. Ze krijgt hiervoor nu een antibioticakuur van een week voorgeschreven.

De vraag is nu: waar blijft het eiwit dat Kyra zo broodnodig heeft? Het zou kunnen dat de zo broodnodige eiwitten door een maagdarmprobleem niet voldoende in haar bloed worden opgenomen. Dat gaat nu verder onderzocht worden. De specialist stuurt ons een onderzoekspakketje op met daarin buisjes waarin wij gedurende drie opeenvolgende dagen de ontlasting van Kyra moeten opvangen. Dit moet dan teruggestuurd worden naar Utrecht waar het in het lab verder onderzocht wordt. Afhankelijk van deze uitslagen wordt bekeken op welke manier Kyra het beste verder onderzocht kan worden.

Kyra bleek dus bij nader specialistisch onderzoek niet te lijden aan de levershunt waar zij in eerste instantie door de uitslag van een bloedonderzoek van verdacht werd. Maar zij heeft wel een ander ernstig medisch probleem en wij hebben geen idee hoeveel onderzoeken zij nog moet krijgen voordat de dierenartsen er achter komen wat zij kunnen doen om de zieke Kyra beter te maken. Op dit moment hebben wij ook nog geen enkel idee hoeveel geld ons dit allemaal gaat kosten.

Mochten al deze onderzoeken en medicatie en andere behandelingen die Kyra nog gaat krijgen uiteindelijk minder kosten dan de levershuntoperatie waarvoor wij geld hebben ingezameld, dan zullen wij u daar natuurlijk over berichten. Wij hopen dat de mensen die voor Kyra een bijdrage hebben gestort voor een levershuntoperatie, begrijpen dat wij deze bijdrage nu gebruiken voor de verdere noodzakelijke onderzoeken en behandelingen voor de zieke Kyra. Mocht u daar problemen mee hebben, dan horen wij dat graag. Wij nodigen u dan uit om contact met ons op te nemen.

naar boven 


Kyra's ziekenhuisbezoek

 

 

Donderdag 27 januari werden we om 9.30 uur verwacht bij het dierenziekenhuis in Utrecht.

Kyra, nog moe van haar TV optreden in Hart van Nederland, slaapt nog lekker uit in de trein.

Zich nog van niets bewust kijkt ze haar ogen uit naar al die grote honden in de wachtkamer. Ondanks dat ze zich duidelijk ziek voelt is ze toch een nieuwsgierig meisje en niet snel van haar stuk gebracht.

 

 

 

 

Het begint met een behandelkamer vol aankomend dierenartsen/specialisten die een algeheel onderzoek doen
en een heleboel vragen stellen.

 

 

 


Alles wijst op een levershunt. Ook de bloeduitslag van de dierenarts die een sterk verhoogde ammoniak-waarde aangaf.

Na overleg is dan ook de volgende stap: bloed afnemen om te controleren op de hoeveelheid ammoniak in het bloed. Vervolgens wordt er een ammoniak-tolerantie-test uitgevoerd: er wordt een kleine hoeveelheid ammoniakoplossing in de endeldarm ingebracht. Dit betekent nog een keer bloed afnemen en na 20 en 40 minuten nogmaals.

 

 

     

Tot onze verbazing is het ammoniak-gehalte in haar bloed niet abnormaal. Om zekerheid te hebben wordt er ook nog een echo bij Kyra gemaakt. Kyra ondergaat alles in eerste instantie lijdzaam en ze is volgens de dierenarts erg sloom en afwezig, maar na twee keer bloed afnemen weet ze inmiddels wat er gaat gebeuren en gaat ze steeds meer tegenstribbelen.

Ze gaat ook steeds angstiger kijken, vind ik. Tussen de onderzoeken door valt ze veel in slaap.

 

Omdat ook deze testen niet helemaal uit kunnen sluiten dat ze niets aan haar lever heeft wordt er ook nog een echo gemaakt, ook om de rest van haar organen te bekijken. Dit is in ieder geval niet pijnlijk. We mogen er helaas niet bij zijn terwijl de echo wordt gemaakt.

Het duurt voor mijn gevoel erg lang voordat ze weer terug komen met de hele groep studenten en specialisten. Ze hebben haar buikje kaal geschoren, (wat voor het grootste gedeelte al kaal was) en ze rilt en heeft grote ogen van angst.

Ik heb onmiddellijk spijt dat ik niet met haar mee ben gegaan, ondanks het protocol etc. Gelukkig was dit het laatste onderzoek.

De lever was normaal van grootte en het kan dus echt geen levershunt zijn. Wat wel opvalt, is dat het eiwit-gehalte extreem laag is en dat Kyra veel vocht vasthoudt.

Er moet dus iets anders aan de hand zijn waardoor ze geen eiwit opneemt of het misschien ergens in haar lichaam verliest. De leverspecialist heeft dus nog geen enkel idee wat er met haar aan de hand is. Omdat ze toch een doodziek pupje is moet er verder onderzoek plaatsvinden. Zonder eiwit krijgt ze geen voedingstoffen binnen met alle gevolgen van dien. Ze lijkt nu op een ondervoed kindje met een heel bol buikje maar voor de rest heel mager.

Het lijkt de leverspecialist het beste dat de volgende stap zou moeten zijn om haar een aantal dagen op te nemen om haar dan op allerlei dingen te kunnen onderzoeken.

Maar eerst gaat hij nogmaals haar bloed en urine analyseren. Daarvoor hebben we wat urine nodig.

Geen probleem, ze zal wel nodig een plasje moeten doen ondertussen. Met heel veel moeite hebben we voordat de echo werd gedaan al een paar druppeltjes opgevangen, maar daar moet de arts een vergrootglas bij hebben dus weer naar buiten met een bakje (zo groot als Kyra zelf) om in te plassen. Zodra we het bakje eronder houden houdt ze onmiddellijk op met plassen.

De arts stelt voor dat het er wel uit komt door de blaas leeg te knijpen, maar dat wil ik haar niet meer aandoen. En Kyra denkt er schijnbaar net zo over want binnen een minuutje buiten plast ze nu gelukkig het hele bakje vol.

Op de terugweg slaapt ze alleen maar lekker ingepakt in haar dekentje.

Weer thuis wordt ze uitgebreid begroet en besnuffeld door de rest van de dieren en is ze na lekker te hebben gegeten, onmiddellijk weer in slaap gevallen naast haar grote vriend en heeft ze de rest van de avond en nacht alleen maar geslapen.

De volgende dag lijkt ze het allemaal alweer vergeten te zijn en kwispelt ze er weer lustig op los met haar kleine muizenstaartje.

 

 

En nu maar wachten op de uitslag van maandag. Maar als er niets uitkomt dan hebben Kyra en ik toch besloten dat een driedaagse opname geen optie is voor haar. Als het nodig is gaan we wel heen en weer naar Utrecht.

naar boven 


Inzamelingsactie voor pup Kyra geslaagd!


Kyra 27 januari 2011 - Namens Kyra willen wij iedereen die aan de inzamelingsactie voor haar behandeling heeft meegedaan heel hartelijk bedanken!!! Wij zijn heel blij om te kunnen vertellen dat we nu voldoende geld daarvoor hebben binnengekregen.

Kyra wordt nu grondig in Utrecht onderzocht. Volgende week hebben wij de uitslagen hiervan en kunnen wij u hier meer over berichten.

Voor alle mensen die meeleven met Kyra laten wij de komende tijd iedere week op onze site weten hoe het met haar gaat.

Vanwege de inzamelingsactie voor Kyra is zij ook in Hart van Nederland geweest. Mocht u dat gemist hebben dan kunt u dat hier zien.

naar boven 


Help ons om pup Kyra te redden

24 januari 2011 - Kyra is een labradorpupje van drie maanden, maar niet groter dan een chihuahua. Ze is geboren met een levershunt waardoor haar lichaam vergiftigd wordt. De broodfokker Grenshonden in België waar ze vandaan komt verkocht haar als een gezonde pup. De nieuwe eigenaren wilden enkel een goedkope raspup en geen dierenartskosten. Kyra is een duidelijk slachtoffer van een broodfokker en van mensen die onverantwoord een huisdier goedkoop als speeltje voor de kinderen hebben aangeschaft terwijl ze geen geld hebben voor een goede verzorging. Toen de eigenaren duidelijk werd dat Kyra wat mankeerde wilden ze haar terugbrengen naar de fokker, wat Kyra’s einde betekenen zou.

Stichting Comité Dierennoodhulp heeft dat voorkomen door middels een afstandsverklaring de zorg voor Kyra op zich te nemen. Na grondig onderzoek door onze dierenarts blijkt dat Kyra een levershunt heeft en daarom dringend geopereerd moet worden. Deze operatie die haar leven kan redden kost ruim tweeduizend euro en dat hebben wij helaas bij lange na niet in kas. Daarom houden we voor haar deze inzamelingsactie.

Helpt U Kyra? Met iedere donatie komt de kans om een echte pup te zijn en een lang leven als hond voor Kyra dichterbij. Iedere donatie, hoe klein ook, is welkom op ING 5781518 ten name van Comité Dierennoodhulp te Amsterdam, onder vermelding van Kyra.

naar boven 

 Valid XHTML 1.0 Transitional